Categories
कविता

ती

आठ मार्च चे कौतुक संपले

पदर खोचून ‘ती ‘ कामाला लागली.

वर्षभराच्या धावपळीची चित्रमालिका

डोळ्यासमोरून सरकू लागली.

संसार, मुले बाळे, नाती गोती, मैत्रिणी

आणि सगळ्यात महत्वाचा नवरा

यांच्या वर्तुळात मन पुन्हा पुन्हा फिरू लागले.

फिरता फिरता मन थबकले

उत्कट संवेदनांनी थोडेसे थरथरले

तिने स्वतःलाच थोडेसे समजावले

सूर्याच्या आसाभोवती पृथ्वी सकट

सारेच ग्रह फिरत असतात नाही का?

तसे हे सारेच माझ्या जीवनातील

उच्चीचे ग्रह आहेत,

माझ्या भोवती फिरणाऱ्या या सर्वांना मीच तर देते ऊर्जा

माझ्या संस्काराच्या आसा भोवती फिरता फिरता सारेच

माझ्या भोवती फिरत राहतात 

इतकी ऊर्जा …इतकी शक्ती मीच तर निर्माण करते कारण…

मीच ब्रम्हाचा उदगार

सृष्टीच्या सृजनतेचा आकार

वंदनेचा स्वीकार

हर्षाचा चित्कार

मीच धरा वसुंधरेचा रूपाकार