सांगली, पूरानंतर १५ दिवस

सगळ्यांनीच सांगलीच्या पुराच्या बातम्या बघितल्या वाचल्या. त्याची छोटी झलक मी घेवून आले. मी गेले तोपर्यंत पूर ओसरला होता. पाणी ओसरले होते. सगळीकडे कोरडे झाले होते. पण लोकांच्या मनातुन अजूनही ती गोष्ट गेलेली नव्हती. पूर आणि पुरानंतर झालेले परिणाम भयानक होते.

मी गेले तोपर्यंत बरीचशी स्वच्छता झाली होती. पण संपूर्ण सांगलीवर त्याचा परिणाम खूप जास्त झाला आहे. काहींच्या घरात ५ foot पाणी होते तर काहींची दुकाने पूर्ण १००%पाण्यात होती आणि हि अशी स्थिती ७ दिवस होती. दुकानदारांच खूप नुकसान झाले. ज्यांनी वेळेत सामान हलवले त्यांचा माल तरी वाचला. पण ज्यांना वेगवेगळया कारणांमुळे ते शक्य नव्हते त्यांच काय? अन्नधान्य तर खराब झालंच ,पण कपडे, कापड, electronics एक न अनेक. बरं पाणी तरी काय ते स्वच्छ थोडच होतं. भयानक खराब पाण्यात सगळे सामान ७-८ दिवस राहिल्याने पूर ओसरल्यावर सगळीकडे घाण, वास पसरला. मी गेले तेव्हा पूर ओसरून १५ दिवस झाले होते. दुकानदारांनी जे sealed सामान आहे ते बाहेर काढून कसे आहे काय ते बघायला सुरु केलेच होते. पण त्याबरोबर सगळ्यांना नवीन furniture करायला लागणार होतं. मुख्य माल जरी हलवला तरी कपाटे खुर्च्या काय काय हलवणार. ज्यांची आर्थिक परिथिती ठीक आहे त्यांनी हि सगळी कामे करायला सुरुवात लगेच केली. पण त्यासाठी लागणार सामान पण पाण्यात. मग मिरज किंवा आजूबाजूच्या गावातून सगळे सामान आणायला सुरु झाली. दुरुस्तीच्या कामासाठी लागणारी लोक कमी आणि त्यांच्याकडे असणारी कामं जास्त. ह्यावरून आता त्यांचे पण नखरे सुरु आहेत. ती लोक तरी काय करणार आणि कुठे कुठे पुरे पडणार.

Photo credit- Maharashtra Times.

काही दुकानदारांनी आता सेल लावले आहेत. निम्म्या किंवा त्याहीपेक्षा कमी किमतीत विक्री चालू आहे. त्यातून सुद्धा लोकांचा नवीन व्यवसाय चालू आहे. असे कपडे आणायचे आणि घरी आणून धुवून स्वच्छ करून परत दुसरीकडे जास्त किमतीत विकायचे. हि गम्मत सोडता. बाकी सांगली मध्ये, दुरुस्ती करणाऱ्या लोकांची गरज आहे. गरीब दुकानदारांना किवा ज्यांच हातावरचं पोट आहे. त्यांना पैश्यापेक्षा अश्या गोष्टींच्या मदतीची जास्त गरज आहे.

पण तरीही एकंदरीत सांगली सावरली आहे. सगळे धडाडीने कामाला लागले आहेत.