a nostalgic poem about memories and determination

आठवण

a nostalgic poem about memories and determination

आज का कोण जाणे मनाला पुन्हा काहूर फुटला,
अचानक त्या निसर्गाच्या सान्निध्यात जाऊन पुन्हा कोड्यात पडलं ते…
रस्त्यांच्या बाजूने बेभान पळणारी ही झाडं,
सताड रानात, भर उन्हात नयनांना थंड करणारी झाडांची ती हिरवळ,
आडवी तिडवी वळणं पुन्हा त्या मनाला आयुष्याच्या प्रेमात पाडत होती….
आणि जुन्या आठवणींच्या साहाय्याने ते मन पुन्हा नवीन आठवणी बनवण्यात रमलं होतं…
असं म्हणतात आयुष्य नावाच्या या गोष्टीला आठवणींची भुरळ पडणं खूप सोपं असतं…
कित्येकांनी तर या भुरळेच्या जीवावर वर्षानुवर्षे राज्य केलं,
आणि सतत एखाद्या चातकाप्रमाणे परिस्थिती बदलण्याची वाट बघितली…
नियती पुढे झुकून हार न पत्करता हे मन मात्र आठवणींच्या जोरावर सतत लढत राहिलं स्वतःशीच…
आणि सरतेशेवटी त्या आठवणींनीच ध्यास दिला नव्याने जगण्याचा….
फरक फक्त इतकाच की, आठवणींपुढे नियती नेहमीच जिंकली होती….
पण खऱ्या अर्थाने त्या मनाला मर्म दिला तो त्या जिद्दी, बोचट, रसाळ आठवणींनी…!!!